Gratis sectie  - Video Lectures

03. Beheer van renale bijwerkingen van lithiumtherapie

Gepubliceerd op mei 1, 2025 Vervaldatum certificering: mei 1, 2028 DOI: 10.64239/PI-NL-VL8703

David Osser, M.D.

Associate Professor of Psychiatry - Harvard Medical School

Kernpunten

  • Adviseer patiënten met lithiumgeïnduceerde polydipsie om calorievrije dranken te consumeren ter preventie van gewichtstoename.
  • Amiloride (5-20 mg per dag) is het diureticum van eerste keuze bij polyurie/polydipsie en verhoogt doorgaans de lithiumspiegels niet.
  • Overweeg een nefrologisch consult bij een creatinine ≥ 1,6 mg/dL of een eGFR < 60 mL/min/1,73m². Zorg ervoor dat de lithiumspiegels niet hoger zijn dan 1,0 mEq/L.

Gratis downloads voor offline toegang

  • Free Download PDF File
  • Free Download Audio File (MP3)
  • Free Download Video (MP4)

Dia's en transcript

Dia 1 van 17

Hallo iedereen. Dit is video 3 van Lithium: Hoe de dosering en bijwerkingen te beheren en patiënten te overtuigen het te nemen. We gaan beginnen met het bespreken van bijwerkingen.
Referenties:
  • David Osser, M.D.

Dia 2 van 17

We beginnen met het beheren van nierbijwerkingen, wat zeker bovenaan ieders zorgenlijst staat. Wat is het risico op ernstige niertoxiciteit? Er was een meta-analyse die een ‘number needed to harm’ van 300 berekende. Dat betekent dat u 300 patiënten met lithium moet behandelen voordat u er één ziet die ernstige nierproblemen ontwikkelt die niet spontaan of door een andere oorzaak zouden zijn ontstaan.
Referenties:
  • Bendz, H., Schön, S., Attman, P. O., & Aurell, M. (2010). Renal failure occurs in chronic lithium treatment but is uncommon. Kidney International, 77(3), 219-224. https://doi.org/10.1038/ki.2009.433

Dia 3 van 17

Het ‘number needed to harm’ kan veel hoger zijn. Dit is gebaseerd op gegevens van mensen die mogelijk niet volgens de beste wetenschappelijke benadering zijn behandeld. Ze hebben mogelijk dingen gedaan met de dosering van hun patiënten die het risico op nierproblemen verhogen, zoals lithiumspiegels boven de 0,8 of in het toxiciteitsgebied laten komen, of niet de eenmaal daagse immediate-release dosering ’s avonds gebruiken. Als u alles goed doet volgens wat ik uit het bewijs kan opmaken, denk ik dat het ‘number needed to harm’ voor ernstige niertoxiciteit veel hoger kan zijn dan 300.
Referenties:
  • Bendz, H., Schön, S., Attman, P. O., & Aurell, M. (2010). Renal failure occurs in chronic lithium treatment but is uncommon. Kidney International, 77(3), 219-224. https://doi.org/10.1038/ki.2009.433
Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer uw inbox, we hebben u alle materialen gestuurd.

Dia 4 van 17

Wie loopt risico? Jonge vrouwen lopen mogelijk een hoger risico, dat is één subgroep, en ook ouderen.
Referenties:
  • Shine, B., McKnight, R. F., Leaver, L., & Geddes, J. R. (2015). Long-term effects of lithium on renal, thyroid, and parathyroid function: a retrospective analysis of laboratory data. The Lancet, 386(9992), 461-468. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(14)61842-0

Dia 5 van 17

Controleer de nierfunctie elke vier tot zes maanden. Ik zag onlangs een artikel waarin stond dat u dit elke vier maanden zou moeten doen, dus drie keer per jaar. De meeste richtlijnen zeggen echter elke zes maanden. Dat is de gebruikelijke aanbeveling als minimum voor het controleren van de nierfunctie. Maar het kan u ongemerkt overkomen. Ik heb gevallen gezien waarbij problemen zich begonnen te ontwikkelen en vrij ernstig werden voordat ze bij een routinecontrole werden opgemerkt. Natuurlijk had dat ook andere oorzaken kunnen hebben dan lithium, maar de controles stellen u in staat om het te detecteren.
Referenties:
  • Gitlin, M., & Bauer, M. (2023). Key questions on the long term renal effects of lithium: a review of pertinent data. International Journal of Bipolar Disorders, 11(1), 35. https://doi.org/10.1186/s40345-023-00316-5

Dia 6 van 17

Wanneer moet u stoppen met lithium? Als het creatinineniveau op of boven 1,6 komt of de geschatte GFR onder de 60 daalt, moet u een nefroloog raadplegen. De beslissing om te stoppen is een afweging van risico’s en voordelen. Rekening houdend met wat de nefroloog zegt over de mogelijke oorzaak en welke toekomstige monitoring nodig is – het kan tijdelijk blijken of te wijten zijn aan andere gelijktijdige factoren – moet u zeker aanpassingen maken in uw doseringswijze. Dat zou de situatie met deze nierfunctietesten kunnen verbeteren.
Referenties:
  • Kirkham, E., Skinner, J., Anderson, T., Bazire, S., Twigg, M. J., & Desborough, J. A. (2014). One lithium level >1.0 mmol/L causes an acute decline in eGFR: findings from a retrospective analysis of a monitoring database. BMJ Open, 4(11), e006020. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2014-006020
  • Bendz, H., Schön, S., Attman, P. O., & Aurell, M. (2010). Renal failure occurs in chronic lithium treatment but is uncommon. Kidney International, 77(3), 219-224. https://doi.org/10.1038/ki.2009.433
Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer uw inbox, we hebben u alle materialen gestuurd.

Dia 7 van 17

Het volgende probleem met lithium in de nieren is preventie. Ik heb in de vorige presentatie al het belang genoemd van het vermijden van toxische niveaus, omdat die latere nierproblemen voorspellen. Dat betekent dat u en de patiënt samen de factoren moeten monitoren die dit kunnen veroorzaken. Dit is nog een voorbeeld van frequent overleg en samenwerking met de patiënt om ervoor te zorgen dat zij weten wat ze moeten doen om dit geneesmiddel veilig en effectief te gebruiken.
Referenties:
  • Bosi, A., Clase, C. M., Ceriani, L., Sjölander, A., Fu, E. L., Runesson, B., Chang, Z., Landén, M., Bellocco, R., Elinder, C. G., & Carrero, J. J. (2023). Absolute and Relative Risks of Kidney Outcomes Associated With Lithium vs Valproate Use in Sweden. JAMA Network Open, 6(7), e2322056. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2023.22056
  • McKnight, R. F., Adida, M., Budge, K., Stockton, S., Goodwin, G. M., & Geddes, J. R. (2012). Lithium toxicity profile: a systematic review and meta-analysis. Lancet, 379(9817), 721–728. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(11)61516-X

Dia 8 van 17

Als ze een koortsige ziekte krijgen die geassocieerd wordt met het ontwikkelen van toxische lithiumspiegels, moeten ze overwegen één of twee van hun tabletten over te slaan totdat die koortsige ziekte voorbij is en misschien een nieuwe spiegel laten bepalen. Ze moeten worden gecontroleerd op wat er gebeurt met hun lithiumspiegels wanneer ze maag-darmproblemen hebben. Elke aandoening die diarree veroorzaakt kan leiden tot verlies van veel elektrolyten, wat kan leiden tot stijgende lithiumspiegels. Veel braken kan hetzelfde effect hebben. Maar als u braakt, houdt u mogelijk ook de lithium die u inneemt niet binnen. In elk geval hebben ze mogelijk een aanpassing nodig.
Referenties:
  • Bosi, A., Clase, C. M., Ceriani, L., Sjölander, A., Fu, E. L., Runesson, B., Chang, Z., Landén, M., Bellocco, R., Elinder, C. G., & Carrero, J. J. (2023). Absolute and Relative Risks of Kidney Outcomes Associated With Lithium vs Valproate Use in Sweden. JAMA Network Open, 6(7), e2322056. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2023.22056
  • Gitlin, M., & Bauer, M. (2023). Key questions on the long term renal effects of lithium: a review of pertinent data. International Journal of Bipolar Disorders, 11(1), 35. https://doi.org/10.1186/s40345-023-00316-5

Dia 9 van 17

Er zijn ook andere oorzaken van zoutverlies. Een daarvan is intensieve marathontraining met veel zweten en zoutverlies. U scheidt via uw poriën een beetje lithium uit, evenals natriumchloride, maar de hoeveelheid zout die u verliest lijkt groter dan de hoeveelheid lithium. Zo kunt u lithiumtoxisch worden. Niet alle gegevens hierover zijn volledig duidelijk. Sommige studies hebben dit niet kunnen bevestigen. Het is dus een individuele kwestie. Als iemand enorm zweet tijdens een training, is het waarschijnlijk verstandig om na zo’n gebeurtenis een lithiumcontrole te doen om te zien of zij een van de mensen zijn die na hun training in hoge lithiumspiegels terechtkomen.
Referenties:
  • Gitlin, M., & Bauer, M. (2023). Key questions on the long term renal effects of lithium: a review of pertinent data. International Journal of Bipolar Disorders, 11(1), 35. https://doi.org/10.1186/s40345-023-00316-5
Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer uw inbox, we hebben u alle materialen gestuurd.

Dia 10 van 17

En tot slot zijn er geneesmiddeleninteracties die deze toxische niveaus kunnen veroorzaken. Een ander specifiek aandachtspunt zijn hogere spiegels. U kunt soms boven 0,8 uitkomen, maar u wilt nooit boven 1 komen. Dat is een grens die u serieus moet nemen omdat die latere kwetsbaarheid voor nierproblemen kan veroorzaken. Als u die spiegels laag kunt houden en de patiënt het klinisch goed doet, hebben langetermijnstudies aangetoond dat de risico’s op ernstige niertoxiciteit niet groter zijn dan bij valproaat. Alleen wanneer mensen op steeds hogere niveaus worden gehouden, begint er een groter risico te ontstaan met lithium.
Referenties:
  • Bosi, A., Clase, C. M., Ceriani, L., Sjölander, A., Fu, E. L., Runesson, B., Chang, Z., Landén, M., Bellocco, R., Elinder, C. G., & Carrero, J. J. (2023). Absolute and Relative Risks of Kidney Outcomes Associated With Lithium vs Valproate Use in Sweden. JAMA Network Open, 6(7), e2322056. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2023.22056

Dia 11 van 17

Het volgende probleem met lithium in de nieren is de veelvoorkomende bijwerking van polyurie en polydipsie. Het is zeer gebruikelijk. En ik bespreek het altijd met patiënten. Wat zijn de belangrijkste gevolgen? Ze drinken meer, ze plassen meer. Ze plassen misschien ’s nachts, wat ze voorheen mogelijk wel of niet deden. Meestal is dit geen spelbreker voor hun bereidheid om het te blijven nemen, maar ze moeten er in ieder geval op voorbereid zijn en het verwachten.
Referenties:
  • Batlle, D. C., von Riotte, A. B., Gaviria, M., & Grupp, M. (1985). Amelioration of polyuria by amiloride in patients receiving long-term lithium therapy. New England Journal of Medicine, 312(7), 408-414. https://doi.org/10.1056/NEJM198502143120705
  • Walker, R. G. (1993). Lithium nephrotoxicity. Kidney International Supplement, 42, S93-S98.
  • Kinahan, J. C., Ní Chorcoráin, A., Cunningham, S., Barry, S., & Kelly, B. D. (2022). Managing polyuria during lithium treatment: a preliminary prospective observational study. Irish Journal of Psychological Medicine, 39(1), 20–27. https://doi.org/10.1017/ipm.2019.9

Dia 12 van 17

Wat echter belangrijk is, is welke dranken ze consumeren wanneer ze deze verhoogde dorst hebben. Als het calorierijke dranken zijn zoals frisdranken en vruchtensappen of bier, kan dit leiden tot gewichtstoename. Zoals u ongetwijfeld weet uit studies over obesitasmanagement, als u veel calorieën binnenkrijgt via dranken, vermindert dit niet de hoeveelheid calorieën die u wilt krijgen uit uw voedsel tijdens de rest van uw maaltijd. Dus uw totale calorie-inname stijgt aanzienlijk wanneer u calorieën drinkt in uw dranken. En dit leidt tot gewichtstoename, een ongewenst effect van lithium dat veel patiënten al kennen.
Referenties:
  • DiMeglio, D., & Mattes, R. (2000). Liquid versus solid carbohydrate: effects on food intake and body weight. International Journal of Obesity, 24, 794-800. https://doi.org/10.1038/sj.ijo.0801229
Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer uw inbox, we hebben u alle materialen gestuurd.

Dia 13 van 17

Een tweede probleem is dat ze mogelijk ook andere symptomen hebben van het diabetes insipidus-achtige syndroom dat lithium veroorzaakt, waaronder vochtretentie of watergewicht, wat ook voorkomt wanneer u gewoon zout eet. U kunt water vasthouden. Dit leidt meestal tot een zeer snelle gewichtstoename, veel sneller dan de op vetweefsel gebaseerde gewichtstoename door meer calorieën te eten of te drinken. Binnen de eerste week of twee of drie kunnen ze behoorlijk wat gewicht aankomen. Ze kunnen het zelfs merken in het buikgebied waar het geconcentreerd kan zijn; wanneer ze hun buik bewegen of schudden, kunnen ze bijna een plassend gevoel ervaren alsof er water in zit. En dan kunnen ze ook oedeem krijgen. Dit zijn significante symptomen van waterretentie.
Referenties:
  • Chengappa, K. N., Chalasani, L., Brar, J. S., Parepally, H., Houck, P., & Levine, J. (2002). Changes in body weight and body mass index among psychiatric patients receiving lithium, valproate, or topiramate: an open-label, nonrandomized chart review. Clinical Therapeutics, 24(10), 1576–1584. https://doi.org/10.1016/s0149-2918(02)80061-3

Dia 14 van 17

Maar dit is geen reden om te stoppen met lithium. Dit is een reden om hen een diureticum te geven om hen te helpen dat water uit te scheiden. Amiloride is het diureticum van keuze, 5 tot 20 mg per dag. Het verhoogt meestal de lithiumspiegels niet en het kan enig voordeel hebben bij langetermijn nierproblemen. Dat is de aanbevolen oplossing voor deze problemen. Ik moet benadrukken dat het op basis van bewijs niet duidelijk is of het helpt bij gewichtstoename en vochtretentie.
Referenties:
  • Batlle, D. C., von Riotte, A. B., Gaviria, M., & Grupp, M. (1985). Amelioration of polyuria by amiloride in patients receiving long-term lithium therapy. New England Journal of Medicine, 312(7), 408-414. https://doi.org/10.1056/NEJM198502143120705
  • Wells, B. G. (1994). Amiloride in lithium-induced polyuria. The Annals of Pharmacotherapy, 28(7-8), 888-889. https://doi.org/10.1177/106002809402800718

Dia 15 van 17

Ik moet benadrukken dat het volgens de wetenschappelijke bewijzen niet is onderzocht of amiloride waterretentie en gewichtstoename door lithium vermindert. Wat we wel weten is dat het een diureticum is. Het helpt mensen water uit te scheiden. Ze zullen lagere urinevolumes hebben. Dat is aangetoond. Er wordt aangenomen dat dit ook zal resulteren in minder waterretentie en gewichtstoename door water zal voorkomen. Maar dat was geen specifieke uitkomst in de genoemde studies waarin ze naar urinevolume keken. Maar ik denk dat het een redelijke speculatie is.
Referenties:
  • Batlle, D. C., von Riotte, A. B., Gaviria, M., & Grupp, M. (1985). Amelioration of polyuria by amiloride in patients receiving long-term lithium therapy. New England Journal of Medicine, 312(7), 408-414. https://doi.org/10.1056/NEJM198502143120705
  • Wells, B. G. (1994). Amiloride in lithium-induced polyuria. The Annals of Pharmacotherapy, 28(7-8), 888-889. https://doi.org/10.1177/106002809402800718
Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer uw inbox, we hebben u alle materialen gestuurd.

Dia 16 van 17

De belangrijkste punten zijn: ernstige nierschade komt zeer zelden voor en is mogelijk niet vaker voorkomend bij lithium dan bij valproaat, zolang lithiumspiegels in het laagste gebied worden gehouden dat u veilig kunt doen voor effectiviteit. Ten tweede moet u de nierfunctietesten vaak controleren, minstens elke zes maanden, sommigen zeggen elke vier maanden.

Dia 17 van 17

Vermijd toxische niveaus. Doe zoveel mogelijk van die dingen die we hebben besproken die dat risico mogelijk kunnen verminderen. U wilt vooral niet dat de spiegels ooit boven 1,0 komen. En tot slot, als ze polyurie en polydipsie krijgen en als dat behandeling nodig heeft, is amiloride het geneesmiddel van keuze als diureticum.

Leerdoelen:
Na afronding van deze activiteit is de deelnemer in staat om:

  • Praktische benaderingen toe te passen voor het beheersen van veelvoorkomende lithiumgerelateerde bijwerkingen, waaronder renale complicaties, schildklierafwijkingen, tremor en gewichtstoename, met behoud van therapeutische effectiviteit.
  • Evidencebased behandelstrategieën te formuleren voor een bipolaire stoornis waarbij lithium als eerstekeuzebehandeling wordt geprioriteerd.

Oorspronkelijke publicatiedatum: 30 april 2025
Vervaldatum: 1 mei 2028

Docent: David Osser, M.D.
Medisch redacteur: Flavio Guzmán, M.D.

Relevante financiële belangen:

Geen van de docenten, planners en reviewers van deze educatieve activiteit heeft over de afgelopen 24 maanden relevante financiële relaties te melden met niet in aanmerking komende bedrijven waarvan de kernactiviteit bestaat uit het produceren, op de markt brengen, verkopen, doorverkopen of distribueren van zorgproducten die door of bij patiënten worden gebruikt.

Contactgegevens: Voor vragen over de inhoud van of toegang tot deze activiteit kunt u contact met ons opnemen via support@ml-staging.psychopharmacologyinstitute.com

Instructies voor deelname en credit:
Deelnemers moeten de activiteit online voltooien binnen de hierboven vermelde geldigheidsperiode van de credit.

Volg deze stappen om CME-credit te verdienen:

  1. Bekijk de vereiste educatieve inhoud op deze cursuspagina.
  2. Vul de evaluatie na de activiteit in om de feedback te geven die nodig is voor doorlopende accreditatie en voor de ontwikkeling van toekomstige activiteiten. LET OP: het invullen van de evaluatie na de quiz is vereist om de verdiende credit te ontvangen.
  3. Download uw certificaat.

Let op: de voltooiingsdatums van CME- en SA CME-certificaten worden vastgelegd in UTC. Afhankelijk van uw lokale tijdzone kunnen activiteiten die laat op de dag worden voltooid op uw certificaat de datum van de volgende dag krijgen.

Accreditation Statement:
This activity has been planned and implemented in accordance with the accreditation requirements and policies of the Accreditation Council for Continuing Medical Education through the joint providership of Medical Academy LLC and the Psychopharmacology Institute. Medical Academy is accredited by the ACCME to provide continuing medical education for physicians.

Accreditatieverklaring (referentievertaling): Deze activiteit is gepland en uitgevoerd in overeenstemming met de accreditatie-eisen en het beleid van de Accreditation Council for Continuing Medical Education, via het gezamenlijke aanbod van Medical Academy LLC en het Psychopharmacology Institute. Medical Academy is door de ACCME geaccrediteerd om nascholing voor artsen te verzorgen.

Credit Designation Statement:
Medical Academy designates this enduring activity for a maximum of 1.5 AMA PRA Category 1 credit(s)™. Physicians should claim only the credit commensurate with the extent of their participation in the activity.

Verklaring credittoekenning (referentievertaling): Medical Academy kent aan deze blijvende activiteit maximaal 1.5 AMA PRA Category 1 credit(s)™ toe. Artsen dienen alleen de credit te claimen die overeenkomt met de omvang van hun deelname aan de activiteit.

De ANCC erkent AMA PRA Category 1 Credit(s)™ als contacturen, volgens de volgende omrekening: 1 CME = 1 contactuur. Al onze inhoud betreft psychofarmacologie, dus de farmacologie-uren op uw certificaat komen overeen met de credits die voor die activiteit zijn toegekend. Het certificaat vermeldt ze op een eigen regel, los van de verklaring over de toekenning van credits.

Verklaring over het gebruik van kunstmatige intelligentie (AI):
Bij de ontwikkeling van deze activiteit kunnen in beperkte fasen AI-hulpmiddelen zijn gebruikt (bijv. opstellen of taalkundige verfijning). Het specifieke hulpmiddel, de versie en de gebruiksdatum zijn intern gedocumenteerd.
AI bepaalt geen klinische aanbevelingen. Alle inhoud wordt beoordeeld, geverifieerd en goedgekeurd door de vermelde docenten en medisch redacteuren, en weerspiegelt een onafhankelijk menselijk klinisch oordeel, in overeenstemming met de ACCME Standards for Integrity and Independence in Accredited Continuing Education.

Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer uw inbox, we hebben u alle materialen gestuurd.
Ga verder op de website
Instant access modal

Word een Bronze – nl, Silver – nl, Bronze extended – nl of Silver extended – nl-lid.

2026–27 Psychopharmacology CME Program

Unlock up to CME Credits, including SA CME Credits.

This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.