01. Inleiding tot door geneesmiddelen geïnduceerde bewegingsstoornissen

Hallo! Ik ben Dr. Greg Pontone en ik ben het hoofd van Veroudering, Gedrags- en Cognitieve Neurologie aan de Universiteit van Florida. Ik ben ook co-directeur van het Fixel Neuropsychiatrie Programma hier en heb een bijzondere aanstelling aan de Johns Hopkins Universiteit. Gedurende het grootste deel van mijn carrière heb ik neuropsychiatrische symptomen en neurodegeneratieve aandoeningen behandeld en onderzocht. Vandaag ga ik met u praten over medicatie-geïnduceerde bewegingsstoornissen, sedatie en cognitieve stoornissen veroorzaakt door diezelfde medicijnen.

Als we denken aan medicatie-geïnduceerde bewegingsstoornissen, zijn er vier hoofdtypen. Acathisie, wat vaak wordt beschreven als een soort innerlijk gevoel van rusteloosheid. Mensen zeggen dat ze niet stil kunnen zitten. Ze moeten bewegen om dit verontrustende innerlijke gevoel te verminderen.

Er is een term die waarschijnlijk enigszins verouderd is maar nog steeds wordt gebruikt, namelijk extrapiramidale symptomen of EPS. Dit is eigenlijk secundair parkinsonisme, wat een traagheid van beweging is, die kan optreden als een vermindering van de grootte van de beweging of de snelheid van de beweging. Beide zijn bradykinesie. Er kan tremor, rigiditeit, stijfheid, gebrek aan beweging of verminderde spontane beweging zijn. En dat alles samen wordt extrapiramidale symptomen genoemd.